دنیای اسلام در تطبیق عبادت قربانی خطا دارد

از قلم اوکتای اصلان راه سوم 
      در عبادت قربانی یک خطای بزرگ وجود دارد. نزدیک عید مبارک قربان که رسید همه در تلاش می گردند تا عید پر برکت را با شکل حسنه انجام بدهند.                   
در شکل ظاهری تلاش و انجام داده های ملت، کدام خطا وجود ندارد، ولی باز حقیقت بر ملت نمایان نمی شود که اصل عبادت قربان را ملت درک کرده نمی تواند. اول این که در تبلیغات این مراسم حکایت پر اندرز ابراهیم پیغمبر را به گونه ی بر ملت می رسانیم گویی در آن زمان قربانی کردن انسان توسط انسان مروج نبود، تنها پیغمبر از علاقه و عشق یکه بر خدا داشت خواست که چنین عملی را انجام دهد.
گویا دستور قربانی کردن فرزند ابراهیم پیغمبر از جانب خداوند برایش آمد و اسم او فرزند اسماعیل بود. یک حکایه ساختگی را در دنیای اسلام قبول ساختند مطلق در حقیقت قرآن کریم ضد می باشد.
زیرا چنین درک از منطق قرآن نیست خارج از قرآن از فرهنگ دینداری قبل از اسلام کپی شده است.
چونکه ابراهیم پیغمبر رویا دیده بود که فرزنداش را خاطر رضای خدا قربانی می کرد. لاکن هدایت خداوند نبود. اگر امر پروردگار می بود دستور حتمی عملی می شد. از این سبب که هر فرمان آفریدگار دو باره باز گشت ندارد، بدین خاطر صرف یک رویا بود و رویا بدبختی فرهنگ او زمان بشریت را تمثیل می کرد که الله ناراض بود.
آیا متوجه هستیم؟
از این که قربان کردن انسان توسط انسان در او زمان مروج بود، ابراهیم پیغمبر با تاثیرات فرهنگ جامعه او رویا را دید.
در حکایه ابراهیم پیغمبر چندین اندرز وجود دارد. از جمله صداقت بر الله و نمایش رسم رواج آن زمان که الله خشنود نبود ممانعت کرد وجود دارد. بناً عوض انسان، حیوان قربان داده شد. به این گونه اندرز هاست بین حکایت اگر تعقل کرده بتوانیم؟
حکایت در قرآن کریم آمده است چونکه قرآن کریم کتاب راهنماست نه کدام کتاب شریعت.
کردگار حقیقت حادثه را در سوره الصافات از آیت صدم تا یک صد نوم بیان کرده است، بر مخلص های مطالعه ترجمه کامل آیت ها را پیشکش می کنم.
از حقیقت آیت های قرآن کریم صرف یک رویا بودن آشکار می گردد و اسم کدام فرزند ابراهیم پیغمبر ذکر نمی گردد. از این که ابراهیم پیغمبر صداقت برای خداوند داشت، حتی به فرمان رویای خود بر خداوند تسلیم بود. نزد آفریدگار او باریکی اهمیت دارد که ارزش پیدا کرده است.
از جانب دیگر در او حادثه رسم رواج خراب را خداوند اصلاح ساخت که قرآنکریم پیام می دهد تا هر کی درک کند اسلام حقوق انسان را اهمیت می دهد.
چونکه از حق اولاد ابراهیم پیغمبر، خداوند دفاع کرد.
آری خداوند مدافع شد.
چند در صد دنیای اسلام این باریکی را می دانند؟
این که نمی دانند گناه ی خلق است؟
یا کس هایکه در پیشروی دنیای اسلام از اسم علما قدم می زنند؟
الله در قرآن کریم حکایت را چنین بیان می کند:" پروردگارا! به من از صالحان ( فرزندان صالح) ببخش!"
"ما او ( ابراهیم) را به نوجوانی بردبار و صبور بشارت دادیم!"
"هنگامی که با او به مقام سعی و کوشش رسید، گفت: « پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح می کنم، نظر تو چیست؟
گفت ‏پدرم! هر چه دستور داری اجرا کن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت!"
"هنگامی که هر دو تسلیم شدند و ابراهیم جبین او را بر خاک نهاد..."
"او را ندا دادیم که: ای ابراهیم!"
"آن رویا را تحقق بخشیدی ما این گونه، نیکوکاران را جزا می دهیم!"
"این مسلما همان امتحان آشکار است!"
"ما ذبح عظیمی «عوض فرزند» را فدای او کردیم"
"و نام نیک او را در امت های بعد باقی نهادیم!"
"سلام بر ابراهیم!"
لاکن در دنیای اسلام با تبلیغات حکایه شیرین، اما دور از حقیقت، در ذهن اکثریت جوانان سوالات بیشتر خلق نموده عقل ها را در شکفت می آوریم و سبب بی اعتبار شدن دین اسلام می گردیم و یک خطا بزرگ را انجام می دهیم.
در حالیکه این اندرز قرآن کریم را اگر با تعقل عقل و مطالعه فرهنگ دینداری آن زمان بشریت بررسی کنیم، با وقوع به وجود آمده توسط ابراهیم پیغمبر و فرزندش، الله یک تحول عقل و یک تکامل فرهنگ بشر را سوی انسانی شدن دنیا انجام داد.
یعنی با این حادثه بر دایم قتل انسان را خاطر رضای پروردگار ممنوع قرار داد. چونکه در سرتاسر دنیای آن زمان، خاطر رضای آفریدگار حیوان و انسان قربان می شدند و تنگری از قربان شدن انسان راضی نبود و این مراسم خطا را با این وقوع حادثه اصلاح ساخته محدودیت آورد.
یعنی حادثه مذکور تنها مربوط بین ابراهیم پیغمبر و یزدان نبود یک روش همگانی زمان بود پیغمبر زیر تاثیرات حوادث زمان خود قرار داشت که حادثه اتفاق افتاد و با حادثه وقوع شده ایزد بزرگ در اصلاحات رفت. یعنی بر هر امت قربان گاه مشخص تعیین کرد و در آخرین دین اسلام، یعنی دین ما مسلمان ها قربان گاه تعیین نموده امر کرد تا هدایت را اجرا کنیم.
در زمان ابراهیم پیغمبر پروردگار در اصلاح این عبادت رفت. فراموش نکنیم نظر به هدایت قرآن کریم، از اولین دین تا آخرین دین که برای حضرت محمد رسول خدا نازل شد، همی شان یک نام دارند "اسلام".                    
خطای دومی را اجرا داریم هر کی دور از هدایت قرآن کریم با استفاده از روایت ها فتوا می دهد. بعضی شان عبادت قربان را سنت می گویند، بعضی شان واجب می گویند و هر لباس در تن این مراسم پوشانده عقل ملت را در استهزا قرار می دهند. بدین خاطر در دنیای اسلام بین خلق تثبیت شده یک عقیده وجود ندارد که همه بگویند یا فرض یا سنت یا واجب!
اگر قبول نداری امتحان کن!

این عبادت فرض است یا سنت؟
در سوره کوثر و حج این عبادت امر شده است، پس بدون شرط فرض است. چونکه امر است و حکم خداوند است و اما عبادت قربان برای کی در کدام شرط فرض است؟
مهم این نقطه است که بسیاری خبر نیستند.

خطای سومی را انجام می دهیم. یعنی حقیقت قرآن کریم را نمی گویم و من ادعا دارم اکثریت ملت از حقیقت این مبارک عبادت بی خبر هستند. گاه از منطق شان بالای ثروتمندها فرض را حکم می کنند گه سنت و واجب گفته عقل ها را در شکفت می آورند. در حالیکه در سوره حج آیت سی چهار یزدان بزرگ می فرماید" وَ لِکُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَکاً لِيَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلي‏ ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهيمَةِ الْأَنْعامِ فَإِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتينَ"
ترجمه
برای هر امتی قربانگاهی قرار دادیم، تا نام خدا را (به هنگام قربانی) بر چهار پایانی که به آنان روزی داده‏ ایم ببرند و خدای شما معبود واحدی است در برابر (فرمان) او تسلیم شوید و بشارت ده متواضعان و تسلیم‏ شوندگان را"
دقت کنیم اگر عوض قربانگاه کلمه عبادت را استفاده کنیم در منطق آیت و در منطق سوره حج بی منطقی به وجود می آید. این مطلب را خاطر آن گفتم که بعضی از تفسیرگرها برای رسمیت دادن مراسم عبادت قربان در هر مکان، عوض قربانگاه عبادت را استفاده نموده اند. اگر عوض قربانگاه، کلمه عبادت را استفاده کنیم در سوره حج بی منطقی را بیان می کند. پس خداوند قطعی ساخته امر می کند تا در قربانگاه قربانی صورت بگیرد نه در هر مکان.
این هدایت را با دیگر آیت های این سوره تقویت می بخشد.
اگر آیت سی چهار سوره حج را بگونه دیگر ترجمه و تفسیر کنیم فراموش نکنیم که در منطق دیگر آیت های سوره حج تضاد پیدا می کند. چونکه همه هدایت در عبادت قربان در یک مکان می رسد او مکان «کعبه» است.
اگر کس احتراز داشته باشد سوره حج را دقیق با منطق مطالعه کند اگر عبادت قربان را از محوطه قربانگاه بیرون کنیم و این عبادت را در هر مکان انجام دهیم در ضدیت سوره حج قرار می گیریم و در مخالفت روح و منطق قرآن کریم قرار می گیریم و در ضد منطق عقل قرار می گیریم.
چونکه ما نمی توانیم امر خداوند را نادیده گرفته به دلخواه عملی را انجام بدهیم و بگویم ما بهتر از خدا می دانیم.
از این سبب که اگر عبادت قربانی را خارج از محل دستور داده شده اجرا کنیم، به معنی آن است عقل ما بهتر از عقل خداست.
اگر عبادت قربان را از محل مشخص قربانگاه که امر الله در قرآن کریم است بیرون کنیم، او زمان سوال است اگر ما مسلمان ها عوض خانه خدا که در مکه است، هر ساختمان را در هر گوشه از دنیا به دلخواه خود کعبه انتخاب نموده تواب کنیم آیا عمل کرد ما عبادت حج را بیان کرده می تواند؟
از این خاطر که منطق عبادت حج و منطق عبادت قربان یکی است. زیرا هدایت خداوند بر مکان مشخص و محل مشخص که مربوط او مکان است، عبادت حج و عبادت قربان را دستور داده است.
چه اندازه انسان مسلمان از این حقیقت خبر اند؟
مختصر و خلاصه عبادت حج فرض است نه سنت نه کدام هدایت دیگر لیکن به کسانی فرض است در حج خانه خدا رفته باشند و در خانه خدا این غبادت را اجرا کرده کرده باشند. خارج از او گروه به دیگران این عبادت امر نیست که اجرا کنند. 
اگر از نام عبادت قربان اجرا کنند در منطق گفتار قرآن عمل می کنند.
                                    
چونکه خداوند در سوره حج در آیت های بیست شش و بیست هفت و بیست هشت و بیست نو و سی هفت بیان دارد" (به خاطر بیاور) زمانی را که جای خانه (کعبه) را برای ابراهیم آماده ساختیم (تا خانه را بنا کند و به او گفتیم) چیزی را همتای من قرار مده! و خانه‏ ام را برای طواف ‏کنندگان و قیام ‏کنندگان و رکوع‏ کنندگان و سجود کنندگان (از آلودگی بتها و از هر گونه آلودگی) پاک ساز!
و مردم را دعوت عمومی به حج کن تا پیاده و سواره بر مرکب ها از هر راه دوری بسوی تو بیایند!
تا شاهد منافع گوناگون خویش (در این برنامه حیاتبخش) باشند و در ایام معینی نام خدا را، بر چهار پایانی که به آنان داده است، (به هنگام قربانی‏ کردن) ببرند پس از گوشت آنها بخورید و بینوای فقیر را نیز اطعام نمایید!
سپس باید آلودگی خود را بزدایند و به نذرهای خود وفا كنند و بر گرد آن خانه کهن [=کعبه] طواف به جای آورند!
هرگز [نه] گوشت های آنها و نه خون های شان به خدا نخواهد رسید ولی [این] تقوای شماست که به او می رسد این گونه [خداوند] آنها را برای شما رام کرد تا خدا را به پاس آنکه شما را هدایت نموده به بزرگی یاد کنید و نیکوکاران را مژده ده"
خلاصه هر امریکه در ارتباط عبادت قربان در قرآن کریم است فقط یک آدرس دارد. تنها در مراسم حج حکم شده است. یعنی عبادت قربان سال یک بار از جانب حاجی ها در عبادت حج با عبادت حج یک جایی اجرا باید شود می باشد.
 اوکتای اصلان راه سوم 5/22/2016